27 Temmuz 2012 Cuma

böyle


23 Temmuz 2012 Pazartesi

Kafa karışıklığım


Nasılsın sorusuna selam.gayet iyiyim.beşten sonra gayet iyiyim.buruk bir iyilik olsun amaa.ayaklarım yere basmıyor.hala savaşıyorum.tırnaklarımı vakitli kesiyorum.duşta uzun süre kalmıyorum.canımın istediğini yapıyorum tabi hala.sabahları erken kalkıyorum.gece uyuyamıyorum.canım çok sıkılıyor bazen.hadi yak bir sigara diyorum,vazgeçiyorum.hadi hayal kur diyorum,kuramıyorum.bu oyunlara alışıyorum.pek aldırmıyor ,anlamıyor belki.günlük fallarıma bakıyorum.orta kahveyi hala sevemiyorum.rehberi temizlediğim günden beri numaraları yeniden arama peşine düşüyorum.Pişmanım evet.hadi bir Floyd dinle diyorum ağır geliyor.ne dinleyeceğimi bilmiyorum.ne diyeceğimi bilmiyorum.kelimeler dizilmiyor.ses tonumu unuttuğumu hatırlıyorum.garip bir şekilde gülebiliyorum.kendimle dertleşebiliyorum.kendime dur diyemiyorum o ayrı.irademe selam çakabiliyorum bu ara aman..sevv diyenin peşine düşüyorum.aslında hiçbişey düşünmüyorum.

12 Temmuz 2012 Perşembe

bugün yine bir.



Ben bugün hiç bir şeye inanmadım.hiç yere kendimi sıkmadım.keyfimi bekledim bir şeyler yapabilmek için.geldimi hayır hala gelmedi.olsun.canımı sıkmadım bunun için.keyif aldım.keyif verdim ortama.
Bugün hiç bir şeyin sorusunu hiç kimseye sormadım.merak ettiklerimi içimde tuttum.zaten öyle çok merak ettiğimi söylemem.
Bugün oturup beyin fırtınası yaptım emreyle.bana yarayacak şeyleri düşündük.düşündük ,çıkamadık işin içinden.olsun keyif almadık ama yorulduk.en azından bir şeyler yapmışız,bugün adına.endişe ve korkunun farkını ayırt ettik kısmen.farketmesekte olurmuş aslında.
Bugün ne kadar bağlımlı olduğumu düşündüm.düşünmekten sıkıldım.alışkanlıklarıma devam ettim.
Bugün yine bulaşıkları ben yıkadım.çünkü makinamız bozuldu.ve tamirin işlemeyişi bizi deli ediyor.
Bugün tek tük gelen mesajlarıma çok bir zaman sonra cevap verdim.çünkü ,çünküsü yok.
Bugün toplamında ettiğim cümlelere daha fazla cümleler eklemek istedim,olmadı yine.
Bi ara hayalimde oturan kişiye kendimden bahsettim.tabi bunu odamda yaptım.kimseye güldürmedim kendimi.
Bugün her şeyin yalan olduğunu düşündüm ve bir intihar mektubu yazmaya karar verdim.fakat dünyadaki bütün kelimeleri kullanarak cümlelerimin devamının sürekli geleceğini fark ettim,bu yüzden her bir cümle için hepsine bir yıl verdim.kendi kendimin intiharını geciktirdim.
Bugün her şeyden daha fazlasını istemek için fazlasını vermemenin önemli olduğuna karar verdim.Şimdi her şey bir balığı besleme tarzında geçiyor.o balığı öldüren illeti öldürmek istediğimi fark ettim.
Bugün farkındalık denen kelimenin ne kadar yapma bir laf olduğunu düşündüm.bana farkındalığını artır diyenin suratına vurmayı şiddetle beklediğimi fark ettim.
Aslında ben;




Fark etmek istemiyorum, fark edilmekte istemiyorum. aynılarından farkı ayırmakta istemiyorum.ben kendimden farksız biri olmak istiyorum.kendi farkımı yaratmak,kendime fark atmak istemiyorum.Ben dümdüz ovalar istiyorum.hesabını yapmadan çıktığım yokuşlar.yorulmadığım yollar istiyorum.Ben biraz daha insan olabilmek istiyorum.En azından bugünden başlayarak insanlığa sahiden yaklaşmak istiyorum.

11 Temmuz 2012 Çarşamba

:)

itiraf ediyorum; ben para ,zevk,hayal,aşk düşkünü biçare biriyim.sadece diğerlerinden bir tık daha vicdanım var.şükürler olsun.yada olmasın mı.

2 Temmuz 2012 Pazartesi


Suyun olmadığı yerde ben dımdızlak kaldım.ceplerimde hep bi blue çıkartması,üzerimde  

.. tişörtü ile.dünyayı elle tutmayı,kulaklarımızla görmeyi istedik hep.göz ayarlarımızla oynamaya başlamadık.Ki başladığımız da geç değil,gençtik.hala yaşıyoruz ,hala içiyoruz ve hala unutuyoruz.kendimizde ele geçirip bulduğumuz parçaları adını koyamadan unutuveriyoruz,yada reddediyoruz.belki bu yüzden yükselemeyişimiz,yada kafası karışık her balıktan birer lokmayız.Düşünmek güzel , düşlesebilmek en güzeli.En derin yerlerinden soruları bulmasak ,nefretimizi önümüze koymasalar.belki çok daha faydalı insanlarız.ama herkes ayrı.herkesin damağındaki selektörler masalları engelliyor.isterdik hayatın içindeki her hangi bir duyguya acıkalım.acı çekmeyerek kavuşalım.acınında tadı var olduğu için hala doyamıyoruz.sanrım bu yüzden her şeyin alası ve aynı zamanda hiç bişey olana çok açığız.açıklıklardan kaçan her çılgına hayranız.hayranlığımız nimetlere dadandığı için yüzdüğümüz su bizim değil.en çok hayat suyunu bulmak isteyenden elimizi atarsak çekelim.yoluna çıkarsak dönelim,bir kere karışmışsaksa da unutalım yeniden.

Merhaba aynadaki aksim ,benim,kinci ,alık bakışlarım,enli kaşlarım , kemerli burnum,Siyah saçlarım. .. geceme daha da gece katacak sebeplerim….Görünen izlerimin görünmeyen kısımlarındaki pembeye çalan siyahlar.Göz altlarımdaki mor halkalar...Yuvarlağı bi türlü sevemeyen köşegen dünyam..Tekme tokatla çalışan mekanizmalarım.Su birikintisini aşmış ,karlı dağ gibi uzanan laktik asitlerim.Sorunun düzende değil de ben de olduğunu düşünen densiz beynim..Tüysüz ve bir o kadar kapaklı dilim..Yeniliğe açık kalmış olduğunu zanneden mide boşluğum.Dolmayı bekleyen kalemlerim...Bulamadığım kırmızı mürekkebim...Küçükken bir türlü yaşatamadığım balıklarım.başlayıpta bitiremediğim günlük sayfaları...sığamadığım tüm pantolonlar,salyalı mendillerim,ceplerimdeki çikolatalar,aklıma gelmeyenler...gelip acıtanlar,gelmese olurdu dediklerim..susmanın her şeyden daha mantıklı gelen acımasız tavrı,özlediklerim..
Hepsine arkanı dönmenin nasıl acı olduğunu anlatamam.şarkılarla dönmese dünya daha fani,daha nemli.daha kavurucu.sizdeki rüzgarlar esmiyor burada.kasvetine kasvet katıyor  bulutlar.bulut olsun  tamam,yağmur da olsun.ama yaş olmasın kahrolası ,bu son olsun.